กูซู ยูนิเวอร์ซิตี้ ตอนที่ 10 (CUT)

กูซู ยูนิเวอร์ซิตี้ ตอนที่ 10

CUT-

ท้องฟ้ายามราตรีที่ถูกสาดส่องไปด้วยแสงจันทร์สีเหลืองนวล หยดน้ำค้างสีใสเกาะยอดหญ้าที่ขึ้นตามขอบสระบัว เสียงลมโชยกระทบกับต้นไม้ใหญ่ใกล้หอสมุดที่เคยเป็นสถานที่อันแสบสงบเงียบสำหรับใครบางคน แต่บัดนี้มันกลับไม่เป็นเยี่ยงนั้น

ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองใบหน้าหวานในอ้อมแขน แพขนตาปิดพับสนิทบ่งบอกว่าคนตรงหน้ากำลังหลับใหลสู่ห้วงนิทราจนตนมิกล้าแม้แต่จะเบี่ยงตัวออกห่าง เพราะเกรงว่าจะทำให้เว่ยอิงตกใจตื่นเอาเสีย

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หลานจ้านได้มองใบหน้าอันสวยงามเยี่ยงสตรียามหลับใหลของเว่ยอิง สีหน้าที่เคยซุกซนบวกกับจมูกรั้นๆที่บ่งบอกถึงความเอาแต่ใจ บัดนี้เหลือเพียงเว่ยอิงในร่างของกระต่ายเชื่องๆในโอวาทเป็นเด็กน้อยแสนซื่อแบบที่หลานจ้านสามารถควบคุมได้ก็ไม่ปาน

“ ..... “

ท่ามกลางความเงียบงันฝ่ามืออุ่นค่อยๆลูบไล้ไปที่ปลอยผมนิ่มสลวยของคนที่กำลังหลับใหลด้วยความรู้สึกหลากหลาย ความร้อนรุ่มในใจกำลังสุมเป็นกองเพลิงขนาดย่อมอยู่ในอกของหลานจ้าน ความรู้สึกที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน แม้จะศึกษาเกี่ยวกับจิตใจมนุษย์มาจนถ่องแท้เพียงใด หากแต่ตอนนี้ตัวเขาเองกลับไม่สามารถอ่านใจตัวเองออก 

“ ข้ากำลังรู้สึกเยี่ยงใดกับเจ้ากันแน่นะเว่ยอิง “

.....

“ เจ้าใช้คาถาหรือเวทย์มนต์ใดกับข้ากัน “

เหมือนใจจะไวกว่าความคิด หลานจ้านก้มลงมอบจูบอันแสนหวานทว่าแผ่วเบาราวปุยสำลี กดทาบทับริมฝีปากร้อนของคนด้านล่างที่กำลังหลับใหลอยู่ในภวังค์อย่างไม่รู้สึกตัวว่ากำลังถูกใครบางคนโฉบฉวยโอกาสกับร่างกายที่ไร้สติของตน 

แม้บรรยากาศจะเงียบงันเพียงใด แต่เสียงหัวใจของคนที่เพิ่งทำเรื่องไม่คาดฝันไปเมื่อครู่กลับกำลังดังโครมครามจนเจ้าตัวเองยังสามารถได้ยินมันอย่างชัดเจน

“ อื้ม.. “

ไม่ทันที่หลานจ้านจะถอนริมฝีปากออกจากคนในอ้อมแขน สายตาทั้งสองคู่ก็ลืมขึ้นมาสบตากันในระยะที่ห่างกันเพียงคืบ ก่อนที่เว่ยอิงจะหลับตาลงอีกครั้งพร้อมกับยกแขนเรียวขึ้นโอบลำคอของคนตรงหน้า 

“ ....อืม.. “

ไม่ปล่อยให้เวลาเดินต่อไปอย่างไร้ค่า เมื่อเห็นว่าคนเบื้องล่างไม่มีท่าทีขัดขืนหรือผลักไสนั่นยิ่งทำให้กองไฟที่สุมอยู่ในใจของหลานจ้านยิ่งร้อนระอุมากขึ้นอีกร้อยพันทวีคูณ 

“ ฮื้อ..ละหลานจ้าน ยะหยุดก่อน “

เมื่อเริ่มรู้สึกว่ารสจูบอันแผ่วเบาเมื่อครู่กำลังจะแปรเปลี่ยนไปเป็นการบดขยี้อยากร้อนแรงราวกับหลานจ้านอยากจะช่วงชิงวิญญาณของตนไปก็ไม่ปาน แขนเล็กจึงต้องรีบปรามอีกคนก่อนที่เขาจะขาดใจตายไปเสียก่อน 

“ ทำไม “

“ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะจูบเป็น... “

ตอบไปทั้งที่สายตาเบนมองไปทางอื่น ในระยะที่ใกล้กันเพียงนี้ คงต้องยอมรับจากใจจริงว่าหลานจ้านหล่อเหลาและดูร้อนแรงผิดจากที่เคยเห็นกันราวฟ้ากับเหว ร้อนแรงเสียจนเนื้อตัวเว่ยอิงสั่นระริกไปด้วยความอัดอั้น...

“ เป็นหรือไม่เป็น เจ้าก็ตัวสั่นไปหมด “

หลานจ้านเอ่ยตอบเสียงเรียบ สีหน้ายังคงเรียบเฉยแต่ทว่าแววตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์ออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

คงจะจริงที่ว่าซาตานมักมาในคราบของเทพบุตร

แถมเป็นเทพบุตรที่เคร่งครัดในกฏระเบียบเข้าเส้นเลือดเสียด้วย

และในตอนนี้เทพบุตรผู้นั้นกำลังทำเรื่องบัดสีในสถานที่ศักดิ์สิทธิของตระกูลตนเองด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงท่าทีว่าจะหวาดกลัวต่อสิ่งที่ตนกำลังกระทำอยู่เลยแม้แต่น้อย

“ เจ้าทำผิดกฏสกุลหลานอยู่นะ “

“ หากจะผิด ก็คงผิดตั้งแต่ที่ข้าแอบจูบเจ้าเมื่อคราก่อนแล้ว “

“ อะไรนะ! นี่เจ้า! ภูติผีตนไหนสิงร่างคุณชายรองของตระกูลหลานกันแน่ บอกข้ามาสิ้ ผีจอมลามกงั้นหรือ! “

“ คิดว่าคงใช่ วานเจ้าช่วยไล่มันออกไปจากข้าที “

พูดจบเพียงเท่านั้น ริมฝีปากร้อนก็บุกเข้ามาจู่โจมเหยื่อด้านล่างอีกคราด้วยแรงสัมผัสที่หิวกระหายมากกว่าเดิม หากทว่า สวรรค์จะไม่เป็นใจกับคนทำผิด จนถึงตอนนี้หลานจ้านเชื่อมั่นแล้วว่าคงจริง

เพราะ 

ก๊อกๆๆๆๆ 

“ คุณชายรองขอรับ! หานกวงจิน ! หานกวงจินขอรับ ! “

“ .... “

                         (ไปอ่านต่อในจอยได้เลยจ้า)