5/5 NC
" ข้ารู้เจ้าคิดจะทำอะไร หยุดเลยนะเกรย์ "
" อ่านความคิดเป็นแล้วหรอ เจ้าเก่งขึ้นนะ "
" อะ..เอามือออกไป อึก.. "
และดูเหมือนคนเอาแต่ใจจะยังไม่ยอมหยุดง่ายๆ เมื่อจู่ๆฝ่ามือที่ว่างงานอีกข้างก็เอื้อมลงมาลูบวนเข้าที่ต้นขาของจินที่เมื่อถูกสัมผัสก็รีบหุบเข้าเข้าหากันทันทีด้วยความตกใจ โชคดีที่โต๊ะอ่านหนังสือของจินอยู่หลบมุมและมีชั้นหนังสือขนาดใหญ่ตั้งบังอยู่ตรงหน้า หากบรรณารักษ์จะมองผ่านเข้ามาก็คงเห็นแค่เพียงช่วงบน แต่หารู้ไม่เลยว่าในตอนนี้มีนักศึกษาสองคนกำลังทำเรื่องบัดสีบางอย่างโดยที่หนึ่งในนั่นคือผู้คุมกฏของเฮคาที!
" กะ..เกรย์ยะอย่า "
" อ้าขาออก.. "
" พะพอ..นะ ตะตรงนี้ไม่ได้ "
" อ้า ขา ออก จิน "
เมื่อสิ้นเสียงคำสั่ง ฝ่ามือหนาก็จัดการเลิกชุดคลุมที่ยาวจนปิดเข่าของจินขึ้นมาวางพาดไว้บนขาอ่อน ก่อนจะเลื่อนมือเข้าไปลูบคลึงเข้าที่กลางลำตัวของจินที่เริ่มแข็งชูชันสู้มืออยู่ภายใต้กางเกงขายาวตัวบางสีเข้ม คล้ายมันว่ามันกำลังจะบอกกันว่ามันอยากจะปลดปล่อยออกมาเต็มที
" อ่ะ..ฮึก.. "
แววตาคมที่กำลังวูบไหวทอดมองไปที่ร่างบางที่ในตอนนี้กำลังฟุบหน้าลงกับโต๊ะเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความรู้สึกอัดอั้นจนแทบจะเอ่ยร้องครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ริมฝีปากแดงฉ่ำขบกัดเข้าที่ฝ่ามือของตัวเองเพื่อเก็บกักเสียงหอบหายใจถี่รัวด้วยความทรมานอย่างถึงขีดสุด ก่อนจะตัดสินใจรูดซิปกางเกงของจินลงแล้วสอดมือเข้าไปจับกุมแท่งเนื้ออุ่นร้อนที่เริ่มจะมีหยาดน้ำซึมเลอะออกมาจนเกรย์สัมผัสได้ถึงความชื้นแฉะ จึงจัดการรูดมันขึ้นลงช้าๆเพื่อให้จินปรับอารมณ์ตามที่ตนควบคุมก่อนที่อีกฝ่ายจะปลดปล่อยออกมาเสียก่อนที่ตนจะได้จัดมันเสียเอง
" ฮื้อ..ทะท่านควรเร่งมือ..อ่า..มะมัน อะอึก "
เงยหน้าขึ้นมาเอ่ยประโยคขอร้องให้คนตัวสูงที่กำลังจดจ้องมาที่ตนอย่างไม่วางตา ฝ่ามือก็ยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไปอย่างไม่บกพร่อง รูดขึ้นลงเป็นจังหวะสลับช้ากับถี่รัว เมื่อเห็นว่าจินจวนจะเสร็จสมอยู่หลายครั้งปลายนิ้วเรียวก็กดเข้าที่ส่วนปลายของมันเอาไว้ไม่ยอมให้ร่างบางที่กำลังทุกข์ทรมานเต็มทีได้ปลดปล่อยออกมาตามที่ร่างกายต้องการ จนจินที่ในตอนนี้ไม่สามารถแม้แต่จะเอ่ยคำพูดใดออกมาได้เพราะความต้องการที่กำลังหล่อหลอมสติที่คงเหลือเพียงน้อยนิดให้กลายเป็นความขาวโพลน รู้แค่เพียงในตอนนี้อยากให้เกรย์ทำมันให้จบเร็วๆและยินยอมให้ตนได้ปลดปล่อยออกมาเสียที เหมือนถูกเร่งให้เสียวแล้วหยุดให้ค้างเติ่งอยู่หลายครั้งหลายครา
" อ่ะอ้า..ฮือ มะ..อื้อ สะ สะ "
" คุณเฮดีส มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่ "
ราวกับเสียงฟ้าผ่า เมื่อจู่ๆป้าบรรณารักษ์ที่คล้ายจะสังเกตได้ถึงความผิดปกติของนักศึกษาสองคนที่นั่งอยู่ด้านหลังสุดที่คล้ายจะกำลังทำบางอย่างกันอยู่ในที่ลับสายตาผู้คน แต่เพราะอีกฝ่ายเป็นถึงผู้คุมกฎของเฮคาที ตนจึงไม่สามารถเดินไปเข้าไประราบระล้วงได้อย่างเช่นกับนักศึกษาคนอื่นๆ
" ข้าจัดการเอง "
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยตอบไปเพียงเท่านั้นแต่นั่นก็สามารถทำให้บรรณารักษ์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุร้ายยอมละสายตาไปจากโต๊ะของตนได้ในทันที จะเหลือก็แต่จินที่ในตอนนี้ตกอยู่ในสภาพที่ล่องลอยราวกับไร้สติอย่างสิ้นเชิง แววตาหยาดเยิ้มที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำใส ริมฝีปากแดงฉ่ำที่บวมเจ่อจากการขบกัดเพื่อเก็บเสียงครางของตัวเอง แก้มขึ้นสีแนบเข้ากับพื้นโต๊ะอย่างหมดเรี่ยวแรง หอบหายใจถี่รัวช้อนสายตาขึ้นไปสบตากับร่างสูงที่กำลังจ้องมองภาพศิลปะตรงหน้าด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มอยู่ในอกไม่ต่างกัน ยิ่งได้เห็นสภาพของจินที่เกิดจากการกระทำตัวเองในตอนนี้แล้วสัญชาตญาณดิบเถื่อนที่หลบซ่อนอยู่ในใจก็คล้ายจะกำลังถูกปลุกขึ้นมาเสียแล้วในตอนนี้
" อะเอานิ้วออก...ได้โปรด "
" ไม่ "
" กะ..เกรย์ ฮึก ไม่ไหวแล้ว "
เมื่อการอ้อนวอนไม่เป็นผล จินที่โน้มตัวลงกับโต๊ะเพื่อที่หวังจะให้ชั้นหนังสือในตอนแรกก็ผลักดันร่างกายของตัวเองขึ้นมาพิงเข้ากับแผงอกแกร่งพร้อมกับยกเรียวขาที่ก่อนหน้านี้ยังคงหนีบเข้าหากันแม้จะถูกแทรกแซงด้วยฝ่ามือของเกรย์ขึ้นมาพาดเข้าที่ต้นขาแข็งแกร่งของร่างสูงที่ก้มลงมองการกระทำของเด็กน้อยข้างกายที่ดูไม่ประสีประสาเสียจนตนอดไม่ได้ที่จะนึกเอ็นดู
" จะทำอะไร "
" ทำเอง "
สิ้นเสียงที่ฟังดูแฝงความขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อยของจิน ฝ่ามือเล็กก็จัดการดันมือของเกรย์ที่ยังคงกดเข้าที่ปลายส่วนกลางลำตัวของตนเอาไว้ราวกับจงใจจะแกล้งกันออกแล้วใช้ฝ่ามือของตัวเองรูดมันขึ้นลงอย่างเร็วไม่นึกกลัวแม้แต่น้อยว่าใครจะมาเห็นเข้า เพราะในตอนนี้ความทรมานในอกมันเอาชนะทุกสิ่งอย่างรอบตัวไปได้แล้วอย่างสิ้นเชิง โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าสิ่งที่ร่างบางกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันแทบไม่ต่างจากการจงใจยั่วให้เกรย์ที่ความอดทนกำลังจะหมดไปทุกทีให้ขาดผึงจนไม่เหลือชิ้นดี
" อ่ะอ้าา..อึก ซะ.. "
รูดขึ้นลงถี่รัวจนรู้สึกได้ว่ากำลังจะแตะถึงจุดสูงสุดเต็มที เอนกายพิงแผ่นอกแกร่งพลางหลับตาพริ้มเพื่อรอที่จะปลดปล่อยความต้องการออกมาแต่แล้วจู่ๆแผ่นหลังก็รู้สึกถึงสัมผัสแปลกใหม่ที่อ่อนนุ่มลงกว่าเดิม จนจินตัดสินใจลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง และภาพที่เห็นตรงหน้าคือเกรย์ที่กำลังคร่อมร่างของตนเอาไว้ กดตรึงเรียวแขนเล็กลงกับเตียงนอนขนาดใหญ่ที่แสนคุ้นเคย ก้มลงจดจ้องเข้าที่ดวงตาสั่นระริกอย่างสื่อความหมาย การที่อีกฝ่ายไม่เอ่ยถามกับการที่ตนพากลับมานอนบนเตียงร่วมกันในห้องนอนเช่นนี้ นั่นคงหมายถึงคนใต้ร่างพอจะเข้าใจสถานการณ์ต่อจากนี้มากพอที่ตนจะไม่จำเป็นต้องอธิบายซ้ำอีก
" อีก 21 วันไม่ใช่หรอ "
" ตามประเพณี..ใช่ "
" แล้วเรา.. "
" ข้ารอไม่ไหวแล้ว "
เอ่ยเพียงเท่านั้นก่อนจะปลดผ้าคลุมและเสื้อสเวตเตอร์สีดำของตัวเองเขวี้ยงลงพื้นห้องอย่างไม่ใส่ใจนัก จากนั้นก็หันกลับมาจัดการถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของคนด้านล่างที่ในตอนนี้ทำได้เพียงเบนใบหน้าไปทางอื่นเพื่อเลี่ยงที่จะสบตากับคนด้านบนที่ยิ่งเห็นว่าจินทั้งเขินและอายจบแทบจะมุดหน้าหนีก็ยิ่งจ้องมองมาที่ตนด้วยสายตาจาบจ้วงจนจินที่ปั้นหน้าไม่ถูกมากพออยู่แล้วในตอนแรกถึงกับต้องยกมือขึ้นมาปิดป้องใบหน้าขึ้นสีของตัวเองเอาไว้ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะจัดการยกเรียวขาของคนด้านล่างขึ้นมาพาดไว้ที่บ่าของตัวเอง รวบแขนเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวแล้วโน้มกายลงไปกดจูบกับเข้าริมฝีปากแดงอวบอิ่มที่ดูยังเงอะเงิ้นเนื้อตัวสั่นเทาคล้ายกับกำลังตื่นกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ทำเอาเกรย์อดไม่ได้ที่ต้องเอ่ยถามบางอย่างออกไปแม้จะรู้ว่ามันอาจดูเสียมารยาทไปหน่อยก็ตามที
" เจ้า...เคยบ้างรึยัง "
" ทะ...ท่านคนแรก "
งานเกิด...
เมื่อได้ยินแบบนั้นจึงตัดสินพรมจูบเข้าที่ข้างแก้มของคนใต้อาณัตเพื่อหวังจะปลอบประโลม ทั้งที่คนจากโลกมนุษย์น้อยคนนักที่จะไม่เคยผ่านประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน จนเกรย์เองก็เผลอวางใจในตอนแรกว่าอีกฝ่ายคงเคยมีประสบการณ์มาบ้างไม่มากก็น้อย แต่ดูเหมือนตนจะคิดผิดถนัด
" กลัวไหม "
" อื้อ.. "
" มันจะเจ็บช่วงแรก ทนหน่อยนะ ถ้าเจ็บก็กัดข้าเลย "
กระซิบเข้าที่ข้างหูของในอ้อมกอดแผ่วเบา ก่อนจะใช้ปลายนิ้วลูบวนเข้าที่ช่องทางด้านหลังช้าๆแต่ทว่ากลับทำให้จินเสียววูบจนต้องเบี่ยงสะโพกหนี
" ฮืออ กะเกรย์ มะมัน.. "
" นิดเดียว "
" อ้ะ!! "
ค่อยๆกดปลายนิ้วกลางเข้าไปในช่องทางคับแน่นที่แค่เพียงปลายนิ้วก็แทบจะสอดเข้าไปได้ยากลำบาก หนำซ้ำจินยังเกร็งมันไว้เพราะความแปลกใหม่ที่ได้รับ นั่นจึงทำให้เกรย์ไม่สามารถสอดนิ้วเข้าไปได้ลึกมากเท่าที่ควร
" อย่าเกร็ง "
" มันเจ็บ อ้ะ..ฮึก ขะข้าเจ็บ! "
หลุดครางออกมาเสียงหลงเมื่อจู่ๆเกรย์ก็ดันนิ้วเข้ามาจนสุดโคนแล้วถอดมันออกอย่างรวดเร็วก่อนจะกดมันเข้ามาใหม่อีกครั้งจนจินดินพล่านหลุดครางออกมาไม่เป็นภาษา ท่อนขาที่พาดอยู่บนบ่าแข็งแกร่งสั่นระริกไปด้วยความเสียวซ่าน เกรย์ที่ยิ่งเห็นอีกฝ่ายกรีดร้องออกมาก็ยิ่งเร่งจังหวะเข้าออกให้เร็วกว่าเดิม ขบกรามไว้แน่นเพื่ออดกลั้นความต้องการของตัวเองที่ในตอนนี้แทบจะอดรนทนไม่ไหวที่จะโถมแก่นกายใส่คนด้านล่างให้ร้องครางลั่นออกมาให้ดังกว่าเดิม แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกของจิน และใช่ มันคือครั้งแรกของเกรย์เช่นกัน แต่สำหรับตนเรื่องอย่างว่าล้วนเป็นสัญชาตญาณที่ชายทุกคนพึงมี ไม่จำเป็นต้องฝึกหรือเรียนรู้อะไรมากมาย แต่สำหรับจิน การต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำคงไม่ใช่เรื่องง่าย หนำซ้ำยังเป็นครั้งแรก ที่ย่อมต้องเจ็บและใช้ความอดทนพอควร แต่มันก็แค่ช่วงแรกน่ะนะ เพราะหลังจากนั้นไปทุกอย่างจะแปรเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกดีอย่างถึงที่สุด
คิดว่าน่ะนะ
" อ้าาาส์ กะเกรย์ ขะ..ซี้ดด "
จากหนึ่งเพิ่มเป็นสอง นิ้วนางถูกสอดเข้าไปเพิ่มเมื่อเห็นหยาดน้ำใสที่ค่อยๆเอ่อล้นออกมาเพื่อหล่อลื่นส่งผลให้การสอดใส่เป็นไปได้ง่ายมากขึ้น เริ่มจังหวะจากช้าเนิบนาบให้เร็วขึ้นทีละน้อยจนร่างบางใต้ล่างที่ก่อนหน้านี้มีเพียงความรู้สึกเจ็บแสบจากการเสียดสีของผิวหนังอ่อนนุ่มเริ่มรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่ช่องทางด้านหลัง เรียวนิ้วที่ถูกถอดเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆยิ่งทำให้รู้สึกปวดหนึบไปทั่วล่าง สะโพกผายเด้งรับจังหวะของนิ้วเรียวอย่างรู้งาน ก่อนจะใช้มือของตัวเองเอื้อมไปชักแก่นกายเล็กที่แข็งชูชันอยู่แทบจะตลอดเวลาด้วยความรวดเร็ว ทั้งเสียวและวูบโหวงไปพร้อมๆกัน ก่อนที่เกรย์จะเร่งจังหวะสอดใส่ให้เร็วขึ้นจนได้ยินเสียงฝ่ามือกระทบกับสะโพกดังลั่นไปทั่วห้อง
" ขะ..อ้าาา อึกๆๆ อ่ะอ้าา!! "
ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มหน้าท้องก่อนที่เกรย์จะถอนนิ้วออกมาจนเห็นว่าช่องทางที่เคยคับแน่นในตอนนี้คงพร้อมที่จะรับสิ่งอื่นที่รอคอยจะสอดใส่เข้าไปยังช่องทางอุ่นร้อนตรงหน้าอยู่เต็มที
" อ่ะ! อึก จะ..ซี้ด.."
" อื้ม..อย่าเกร็ง "
ค่อยๆกดส่วนปลายที่จ่ออยู่ด้านนอกเข้าไปทีละน้อยเพื่อพลางทอดสายตาลงไปมองปฏิกริยาของจินที่ในตอนนี้กำลังยกแขนขึ้นปิดหน้า ริมฝีปากที่ขบกัดเข้าหากันจนขึ้นสีขาวเผือดเพราะความเจ็บ ซึ่งนั่นก็ทำเอาเกรย์อดเป็นห่วงอีกฝ่ายไม่ได้ จนต้องโน้มตัวลงไปกอดปลอบก่อนจะมอบจูบอันหอมหวานจนจินที่เริ่มเกิดความกังวลในตอนแรกค่อยๆเปิดรับสัมผัสแปลกใหม่ที่กำลังสอดแทรกเข้ามาลึกขึ้นเรื่อยๆจนสุดโคน
" อื้อออ!! "
เพราะปากยังคงถูกครอบครองดูดดึงเรียวลิ้นอยู่ภายในโพรงปากหวาน จึงกรีดร้องออกมาได้เพียงแค่ในลำคอ เกรย์ที่รับรู้ว่าจินในตอนนี้ยังปรับสภาพร่างกายเพื่อรับความคับแน่นในช่องทางด้านหลังได้ไม่ดีเท่าที่ควรจึงตัดสินใจกดแช่มันค้างไว้อย่างนั้นทนรับแรงบีบรัดจากอีกฝ่ายอยู่นานสองนานก่อนจะเริ่มสัมผัสได้ถึงการบีบรัดที่คลายตัวลงทีล่ะน้อยจนสามารถเขยิบเข้าออกได้ง่ายมากขึ้น
" อื้อ..อ้ะๆๆ บะเบาหน่อยกะ...เกรย์! "
ทันทีที่เกรย์ถอนริมฝีปากออกไป เสียงครางกระเส่าก็ดังลั่นขึ้นมาทันทีอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งคนด้านบนกระแทกกระทั้นสะโพกเข้ามาเร็วและแรงมากขึ้นทุกทียิ่งทำหัวสมองของจินขาวโพลนไปเสียหมด
" อ้าาาส์ ตะ..ซี้ดด อะ..อ้าา "
แท่งเนื้อแข็งแกร่งพุ่งเข้ามากระแทกโดนจุดกระสันด้านในเข้าอย่างจังจนจินกรีดร้องลั่นไม่เป็นภาษา ยิ่งได้เห็นคนด้านล่างดิ้นพล่านและจิกข่วนมาที่ร่างกายของตนเพื่อระบายความเสียวซ่านมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้จินยิ่งเร่งจังหวะสะโพกให้ถี่รัวมากขึ้นเท่านั้น
" ซี้ด...เก่งมากคนดี "
แม้ประโยคที่ร่างสูงก้มลงมากระซิบเข้าที่ข้างหูของจินจะดูเป็นถ้อยคำที่อ่อนโยนและชวนให้ใจอ่อนระทวยมากมายเพียงไหน แต่ก็ใช่ว่าการกระทำจะอ่อนโยนไปตามคำพูดนั้น เพราะอีกฝ่ายก็ยังโถมกายใส่กันไม่ยั้งจนเตียงที่ดูแข็งแรงสั่นโยกไปตามจังหวะ อุณหภูมิที่ร้อนระอุไปทั่วห้องไม่ต่างจากความร้อนรุ่มในร่างกายของทั้งสองคน ราวกับเอาความอัดอั้นที่ผ่านมายาวนานปะทุเข้าใส่กันในตอนนี้อย่างไม่มีใครยอมใคร
" อ้าาาส์ ขะข้า..อื้ออ ได้โปรด อักๆๆๆ "
" ซี้ด... "
โน้มกายโอบกอดกันไว้แน่นเร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นอีกครั้งเมื่อใกล้จะถึงการปลดปล่อยในอีกไม่ช้า จนคนถูกกระทำที่ในตอนนี้ร่างกายกำลังสั่นไหวไปตามแรงกระแทกต้องจับยึดหัวเตียงไว้แน่นไม่ให้หัวเลื่อนขึ้นไปชนเข้ากับพนักเตียง ก่อนที่เกรย์จะถอนกายออกไปจนสุดแล้วดันกลับเข้ามาอีกครั้งอย่างแรงจนกระแทกเข้ากับจุดกระสันด้านในเข้าอย่างจัง จุ่มแช่ทิ้งไว้อย่างนั้นฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนเข้าไปในตัวของอีกคนที่เพิ่งจะปลดปล่อยความใคร่ออกมาพร้อมๆกันจนร่างกายบางที่ในตอนนี้แดงเถือกไปทั้งร่างถึงกับสั่นเทาอย่างน่าสงสาร เรียวขาเล็กที่ถูกจับอ้าเอาไว้ตลอดการร่วมรักไร้ซึ่งเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับเขยื้อนมัน
" มันอุ่นไปถึงข้างใน... "
" มันเข้าไปในตัวเจ้า "
เอ่ยตอบพลางส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้จินที่แม้ปากจะยังคงพูดพึมพัมแต่ดวงตาคู่สวยก็ยังคงหลับใหลไม่ต่างจากคนไร้ซึ่งสติ เสียงลมหายใจที่โรยรินอย่างเชื่องช้านั่นบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าจินในตอนนี้แทบจะลมจับเข้าให้เสียแล้วจริงๆ
" หลับเสีย ข้าจะเช็ดตัวให้เอง "
เมื่อมั่นใจว่าน้ำรักสีขุ่นของตัวเองถูกฉีดเข้าไปด้านในร่างกายของคนด้านล่างที่หลับใหลเข้าสู้ห้วงนิทราไปแล้วในตอนนี้อย่างหมดสิ้น จึงตัดสินใจถอดมันออกจากช่องทางสีหวานที่ก่อนหน้านี้เคยคับแน่นเสียจนแม้แต่ปลายนิ้วเล็กๆก็ไม่สามารถสอดแทรกเข้าไปได้ แต่ในตอนนี้มันกำลังขยายกว้างตามขนาดของแก่นกายตนและยังคงเปิดกว้างอยู่อย่างนั้นจนนานสองนาน ก่อนที่มันจะค่อยๆหดตัวลงโดยมีน้ำสีขาวขุ่นใหลทะลักออกมาจนเปอะเปื้อนเตียงนอนเป็นวงใหญ่ จนเกรย์ต้องใช้นิ้วปาดเช็ดมันออกจากเพื่อที่คนหลับจะได้ไม่รู้สึกเหนียวตัว
" ..... "
- อ่านต่อในจอย #ห้าทับห้า -
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น